سلام و خسته نباشید بابت تمام فراز و نشیب‌هایی که توی مسیرتون تا به الان و برای رسیدن به اینجا طی کردید و الان پیش مایید و دارید این متن رو می‌خونید. این نوشته قراره بیشتر شامل یه سری پند و اندرز باشه و مهم‌تر از همه بهتون یادآوری کنه که یه وقت به‌خاطر موقعیتی که توش قرار دارید مغرور نشید!
همه شما وارد دانشگاهی شدید و شروع به خوندن رشته‌ای کردید که شاید از نظر خیلیا بسیار خفن باشه و دوست داشته باشن توی این موقعیت و جای شما باشند؛ البته که شما هم آدمای واقعاً تاپ و خفنی محسوب می‌شید. ولی واقعیت اینه که با وجود گام بسیار بزرگ و موفقی که برای رسیدن به این نقطه برداشتید، می‌شه گفت تازه اولِ راه هستید و تک‌تک تصمیمات و کارهاتون در ادامه مهم‌اند و توی شکل‌گیری آینده‌تون نقش دارن! به همین سبب ضروریه که مراقب باشیم یه وقت غرورِ بیش از اندازه ناشی از این موفقیت‌ها بهمون چیره نشه تا در ادامه این مسیری که برای رسیدن به اهدافمون انتخاب کردیم، آسیب نبینیم.
گاهی اوقات این غرور و یا انتظارات بیش از حد از خودمون می‌تونن به ما ضربه بزنن یا باعث ناامیدی ما بشن. درس‌های دانشگاهی، مدل خوندنشون و در نهایت نمره‌هاشون می‌تونن براتون جدید و دور از انتظار باشن و این بسیار مهمه که خودتون رو از همون اول با این سیستم هماهنگ کنید و یه وقت همه‌چیز رو بیش از اندازه ساده نگیرید. این ساده‌گرفتن، به‌ویژه توی ترم اول، به احتمال بالا براتون گرون تموم می‌شه و حتی می‌تونه شما رو با بدترین وضعیت نمراتتون در تاریخ تحصیلی‌تون مواجه کنه! از اون طرف هم انتظاراتِ بالا و مقایسه کردن خودتون با بقیه با چیزهایی از قبیل نمره، معدل یا رنک به هیچ وجه کار درستی نیست و شما رو تحت فشار قرار می‌ده. یادتون نره که الان دیگه هدف شما بسیار فراتر از این چیزهاست و بیشتر از همه‌چیز باید به دنبال علاقه‌تون در این رشته و مسیری که می‌خواید در پیش بگیرید باشید. به همین دلیل هم سعی کنید تا جای ممکن چیزی رو از خودتون دریغ نکنید و از تک‌تک درس‌ها، لحظه‌ها، فرصت‌ها و موقعیت‌ها بهره ببرید و بهترین انتخاب‌ها رو برای خودتون داشته باشید.
پس اگر بخوام جمع‌وجور بگم: به خودتون غرّه نشید، با دیگران رقابت سازنده داشته باشید، اهدافتون رو با جدیت پیدا و دنبال کنید و از این چند سال کارشناسی‌تون که می‌شه گفت از بهترین و پربازده‌ترین سال‌های زندگی‌تون هستن نهایتِ استفاده رو ببرید. موفق باشین!